Bilgi Yüktür

"Öfkenin bir insanın içindeki sesi nedir?" diye sorsan - gerçi sormazsın- "O, benim hakkımdı!" ya da "Benim hakkım bu değildi!" derim.

Zaten hayata, düzene, kendime öfkeli birisi olarak günden güne daha öfkeli oluyorum. Dahası eşim dostum -hatta henüz eşim dostum olmayanlar- günden güne daha öfkeli oluyor. Anladığım kadarıyla bu artık kişisel değil; küresel bir sorun.

Ben öfke artış hızımı düşürdüm gibi. Mevcut ve aday eşim dostum hızla daha öfkeli. Nihayetinde referans çizgim the others.

Öfkenin dışarı çıkması kötü: kavga, gürültü, hırgür, ses çöplüğü.

İçeride kalması da kötü: gerginlik, pasif agresyon, patlamaya hazır yanardağ ya da kişisel bir yerden hastalık.

Birçok konuda öfkeli olmakta haklıyız; biz de değerliyiz. Biz de okuyoruz, biz de biliyoruz, biz de gördük, geçirdik; niye şimdi öyle oldu?

Bu "bilme işini" ne güzellemek için ne alaya almak için yazdım. Gerçekten biliyoruz. Kendi gündemimizi, çevremizinkini, topraklarımızınkini, dünyanınkini, farklı zamanlarınkini. Bu kadar çok şeyi aynı anda takip eden başka bir kuşak, başka bir halk var mı?

Bize -ekseriyetle y kuşağına- "Bilgi kraldır" dediler. Bilgi ne değerli ne güçlü. Ham bilgi (yani aslında veri) yüktür, yorar, içeriden çürütür, öfkeye neden olur, hasta eder, yaşlandırır. Değerli, güçlü olan işlenmiş, işe yarar hâli olabilir. Toplamak değil, dönüştürmek.

2026 hedefim yeni bilgi edinmemek, bilgimi işlemeyi öğrenmek, bilgimi işlemek. Hayatımın en zorlu meydan okuması olabilir.

xoxo

Her şeyi çok bilen Utku

Bu yazıyı da bu fikrimi işlemiş olmak için yazdım